دکتر سروش از موقعی که به ایران آمده بود قرار بود در کنفرانس ادیان که در حسینیه ارشاد برگزار شد سخنرانی کند ، بر گزار کنندگان آن هم افراد معتبری بودند خود آقای ابطحی ترتیب این کار را داده بود. ولی باز هم نتوانستند سخنرانی دکتر سروش را برگزار کنند چون عده ای نمی خواستند سروش سخنرانی کند. اما این بار بچه های دانشجو بودند که توانستد این کار را انجام دهند ، دفتر تحکیم وحدت برگزار کننده مراسم سخنرانی در حسینیه ارشاد بود و توانست دکتر را بدون اینکه کوچکترین درگیری و یا تشنج به وجود آید به حسینیه آورد و دکتر سخنرانی کند. شاید این سخنرانی برای کسانی که در حسینیه بودند ماندگار شود چون دیگر معلوم نیست آیا باز هم دکتر سروش بتواند سخنرانی کند یا خیر؟

البته عده ای هم از سخنرانی اطلاع داشتند ولی جزو برنامه از قبل اعلان شده نبود. به هر حال هر چه بود بسیار زیبا مراسم برگزار شد ، جا دارد به بعضی از سخنان دکتر هم اشاره ای داشته باشیم:

دکتر سروش سخن خود را آغاز کرد با : کم خوردن ، کم گفتن ، کم خفتن ، که در این ماه باید داشته باشیم.

دکتر یکی از بهترین دعا ها را دعای روز 15 شعبان دانست و آن را خواند و برای همه طلب کرد.

از خدا خواست که ما در امور دینی کمبود نداشته باشیم و گفت : کسانی که در راه فهم دین کوشش می کنند کاری بس بزرگ انجام می دهند .

دکتر در سخنانش گفت عبادت همه یکسان نیست و روایتی به نقل از بو علی سینا نقل کرد که پیامبر به علی (ع) فرموده اند : ای علی وقتی مردم با کارهای نیکو به خدا تقرب می جویند تو از طریق تفکر به خدا تقرب جو.

خداوند به هر کس درسی که از آن اوست می دهد. و هر کسی راهی برای تقرب به خدا دارد.

گریه کردن ، روزه گرفتن ، تفکر کردن ، ... این ها همگی نوعی از عبادت اند.

تفکر بالا ترین عبادات است که سطح آن از دیگر عبادات بیشتر است. طفل گر نان خورد جای شیر خواهد مرد ، هر کس عبادت مخصوص خودش را دارد.

دکتر گفت : راه ها به سوی خدا به عدد آدمیان است.

وی منظور از خرد ورزی و تفکر را داشتن اندیشه فلسفی ندانست و فلسفه را جدای از خرد ورزی دانست. وی یاد آور شد در سایه عاقلان راه برویم نه فیلسوفان در سایه کسانی که حقایق را کشف کرده اند و از این طریق به خدا نزدیک شویم هر چه فهم ما بالاتر رود و قدرت فکر ما بالاتر رود عبادت کرده ایم و به خدا نزدیک شده ایم ، این نوع عبادت عبادت علی وار است.

منظور از عقل شناخت حقایق است و علی هر جا از عقل سخن گفته است منظورش عقل فلسفی نبوده است.

دکتر سروش داستان انداختن خدو بر روی علی را در جنگ بیان کرد و گفت علی با حرکتی که انجام داد باعث شد مرد کافری که داشت کشته می شد اسلام آورد.